مطلب بود ؛ و الحَمدُ لِلَّهِ وَحْدَه . شفاعت ، موجب تجرّى امّت در معصيت نيست شفاعت موجب تجرّى امّت اسلامى در معصيت نيست و امّا آنچه بعض از بحث كنندگان دربارهء مسائل اجتماعى ، شفاعت را موجب سستى مردم در عمل و انحراف آنان از صراط مستقيم به جهت اتّكاء و اعتماد بر غفران حتمى دانسته‌اند ، نيز سخنى خالى از تحقيق است . تقرير إشكال بر شفاعت به اينكه موجب سستى مردم در عمل است آنها اشكال خود را بدين قسم مطرح مىكنند كه : چنانچه در جوامع بشرى قوانين كيفرى از عقوبات و مثوبات درست انجام پذيرد ، احترام مردم به آن احكام اوّليّه اى كه در آن جوامع براى رشد و صلاح آنان وضع و تدوين شده است بهتر خواهد بود ؛ و در نتيجه در سايهء عملكرد مردم به احكام و قوانين موضوعهء اوّليّه در هر جامعه اى از جوامع بر حسب اختلافشان در وضع و تدوين ، مردم آن جامعه به مقصود و منظور از صلاح و رُقائى كه از عمل نمودن به آن احكام عائدشان مىشود ، بهتر خواهند رسيد . و امّا اگر بنا بشود به نحوى از انحاء قوانين جزائيّه عملى نشود ، موجب تساهل افراد و تعدّى هوسبازان مىگردد . فلهذا بايد در اجراء قوانين كيفرى راه احتمال نجات شخص مجرم را از كيفر به واسطهء رشوه ، و يا شفاعت ، يا فديه و دادن عوض ، و يا به سائر انواع و اقسام حيله‌ها و دسيسه‌ها بست ، تا شخص مجرم در هنگام جرم براى خود راه فرار و خلاصى را نبيند و بر انجام دادن آن جريمه اقدام نورزد .